Planując dziecko zawsze chciałam by dorastało ono ze zwierzęciem. Ja sama od momentu kiedy pamiętam marzyłam o psie - ale zawsze padały słowa, że to ogromny obowiązek, że nie mamy warunków itd.
Gdy przeprowadziłam się do Wrocławia wiedziałam, że mieszkając wtenczas jeszcze z narzeczonym, mogę sobie pozwolić na małego psa - z racji metrażu który wynajmowaliśmy oraz takiego który ma włosy - z racji mojej alergii na sierść. I padło na rasę Shih tzu.
Steven (obecnie 2,5 letni pies) jest częścią naszej rodziny.
Szybko skradł moje i nie tylko moje serce.
Shih tzu mają radosne i łagodne usposobienie, są wylewne i przywiązują się do domowników. Co najważniejsze dostosowują się do trybu Twojego życia - mogą cały dzień przeleżeć, ale będą również dotrzymywały kroku podczas spacerów na długie dystanse. Co najważniejsze psy tej rasy nie wykazują agresji i są bardzo cierpliwe - wiedziałam, że Steven z wyrozumiałością będzie traktował chęć do zabawy i jeszcze nieskoordynowane gesty przyszłego maluszka.
Gdy pojawił się Kacper na świecie troszkę obawiałam się tego, że Steven może czuć się zepchnięty na dalszy plan, więc starałam się mu poświęcać tyle samo uwagi co wcześniej. Nie martwiłam się zupełnie o jego zazdrość z powodu miłości skierowanej do nowego członka rodziny bo jest to rasa, która doskonale radzi sobie w takich sytuacjach. Steven bardzo szybko zaakceptował, że jest z nami maleństwo, witając się u progu zawsze musi sprawdzić czy aby na pewno wszyscy wrócili do domu.
Słyszałam bardzo wiele opinii odnośnie szybszego rozwoju dzieci przy zwierzętach - nie jestem w stanie tego porównać, ale uważam, że każda interakcja i większa ilość bodźców wokół zmusza do szybszej reakcji. Liczę na to, że z racji obecności psa Kacper nauczy się nie tylko sumienności, odpowiedzialności ale też wrażliwości.
Nie mogłam doczekać się aż Kacper zacznie dostrzegać biegającego wokół Stevcia. A kiedy to się stało, teraz z niecierpliwością czekam aż będą sobie podbierać zabawki.
A tak wygląda moje poranne szykowanie:












