.

.
Być mamą!

28 lip 2015

Planując dziecko zawsze chciałam by dorastało ono ze zwierzęciem. Ja sama od momentu kiedy pamiętam marzyłam o psie - ale zawsze padały słowa, że to ogromny obowiązek, że nie mamy warunków itd.
Gdy przeprowadziłam się do Wrocławia wiedziałam, że mieszkając wtenczas jeszcze z narzeczonym, mogę sobie pozwolić na małego psa - z racji metrażu który wynajmowaliśmy oraz takiego który ma włosy - z racji mojej alergii na sierść. I padło na rasę Shih tzu.


 Steven (obecnie 2,5 letni pies) jest częścią naszej rodziny. 
 Szybko skradł moje i nie tylko moje serce. 


 
Shih tzu mają radosne i łagodne usposobienie, są wylewne i przywiązują się do domowników. Co najważniejsze dostosowują się do trybu Twojego życia - mogą  cały dzień przeleżeć, ale będą również dotrzymywały kroku podczas spacerów na długie dystanse. Co najważniejsze psy tej rasy nie wykazują agresji i są bardzo cierpliwe - wiedziałam, że Steven z wyrozumiałością będzie traktował chęć do zabawy i jeszcze nieskoordynowane gesty przyszłego maluszka.



Gdy pojawił się Kacper na świecie troszkę obawiałam się tego, że Steven może czuć się zepchnięty na dalszy plan, więc starałam się mu poświęcać tyle samo uwagi co wcześniej. Nie martwiłam się zupełnie o jego zazdrość z powodu miłości skierowanej do nowego członka rodziny bo jest to rasa, która doskonale radzi sobie w takich sytuacjach. Steven bardzo szybko zaakceptował, że jest z nami maleństwo, witając się u progu zawsze musi sprawdzić czy aby na pewno wszyscy wrócili do domu.

Słyszałam bardzo wiele opinii odnośnie szybszego rozwoju dzieci przy zwierzętach - nie jestem w stanie tego porównać, ale uważam, że każda interakcja i większa ilość bodźców wokół zmusza do szybszej reakcji. Liczę na to, że z racji obecności psa Kacper nauczy się nie tylko sumienności, odpowiedzialności ale też wrażliwości.
 Nie mogłam doczekać się aż Kacper zacznie dostrzegać biegającego wokół Stevcia. A kiedy to się stało, teraz z niecierpliwością czekam aż będą sobie podbierać zabawki. 

A tak wygląda moje poranne szykowanie:

 

25 lip 2015

Ci co znają mnie osobiście - wiedzą, że wszędzie gdzie jestem jest ze mną aparat fotograficzny. Nie wyobrażam sobie by nie uwieczniać każdej chwili gdyż są one tak ulotne! Wspomnienia szybko przemijają jeśli nie są pielęgnowane pamięcią!
Dlatego zawsze staram się zatrzymać moment na fotografiach!
W przypadku sesji zdjęciowych na takie wydarzenia jak ślub czy sesja noworodkowa oddaję się zawsze w ręce profesjonalistów.

Przy sesji dla Kacpra brałam nie tylko pod uwagę efekt końcowy zdjęć zamieszczonych w portfolio fotografa ale także atmosferę i sposób podejścia do tak kruchej istotki jak kilkudniowy noworodek. Aspekt finansowy nie był tutaj w ogóle brany pod uwagę (powiedzenie, że dla dziecka zrobi się wszystko niezależnie od ceny jest prawdziwe).
Przeglądając oferty zdecydowałam się po rozmowie na sesję u 
Ewy Sulki 
http://ewasulka.com/ 
- efekty przerosły moje oczekiwania!

Sesja odbywała się pod maluszka - Ewa cierpliwie czekała na moment wyciszenia, z ogromnym wyczuciem i delikatnością układała Kacpra do kolejnej pozycji a ja mogłam podziwiać jej profesjonalizm. Na sesji nie było pośpiechu, co jest też ważne sesja odbyła się w naszym mieszkaniu dzięki czemu czuliśmy się komfortowo. Ewa zadbała o wszystko: od stylizacji po stworzenie odpowiedniej temperatury, w której Kacper czuł się idealnie.
Teraz sięgam do zdjęć z sentymentem bo mój 4 miesięczny synek zmienia się z dnia na dzień - dlatego wszystkim zawsze powtarzam: uwieczniaj każdą chwilę.
Efekty sesji poniżej:











24 lip 2015

Zanim ruszymy na pełnych obrotach z blogiem (co wiąże się z moim powrotem do Wrocławia - obecnie przebywam u rodziny w Szczecinie) chciałabym nie tyle co się przedstawić a wyjaśnić sens tego bloga.
Z Martą (wiedziałam, że wszystkie Marty nadają na tych samych falach) poznałyśmy się dzięki portalowi społecznościowemu i wiedziałam, że to nie będzie przelotna znajomość.
Ona - już z 3 miesięcznym Dawidkiem na rękach, ja jeszcze z wielkim brzuchem i Kacprem w środku!
Kiedy Kacper skończył miesiąc spotkałyśmy się na dłużej i tak zaczęły się spotkania podczas których robiłyśmy wózkowe maratony. Godziny to były dla nas minuty - a że pogoda w Polsce lubi być zmienna w celu schronienia szukałyśmy miejsc przyjaznych dla matek (do tego karmiących piersią).
Po -entym zwiedzonym miejscu powstał pomysł by skrobnąć kilka słów i uwiecznić te nasze wojaże - a że u mnie od słowa do czynu krótka droga oto i jest!
Blog nie tylko o tym gdzie pójść z maluchem, co zobaczyć, jak sobie poradzić w plenerze ale także o nas - nie tylko MATKACH ale także KOBIETACH!

Przedstawiam Wam mojego Kacpra, który jeszcze niedawno marzył tylko o jedzeniu i spaniu, oraz mojego męża, który przyczynił się do stworzenia tego cudu!


Marta Styczyńska